BanerUR
Rektor

Rektor


prof. dr hab. inż. Włodzimierz Sady

Adres: Al. Mickiewicza 21, 31-120 Kraków
Telefon: (12) 633 13 36
Faks: (12) 633 62 45
E-mail: rector@urk.edu.pl

 

Włodzimierz, Jakub Sady, profesor doktor habilitowany, inżynier nauk rolniczych w zakresie ogrodnictwa. Urodził się 26 lipca 1946 r. w Porąbce Uszewskiej (woj. małopolskie). Żona: Stanisława z d. Buczek, córki: Katarzyna (1973) i Anna (1980).

Przebieg kariery naukowej
W 1972 r. ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Ogrodniczym AR w Krakowie i otrzymał dyplom magistra inżyniera ogrodnictwa na podstawie pracy "Wpływ nawożenia organicznego na plon i zawartość niektórych składników w owocach truskawek odmiany «purpuratka» na plantacji założonej z rozsady wolnej od nicieni i roztocza truskawkowego". Stopień doktora nauk rolniczych uzyskał na tym samym Wydziale na podstawie dysertacji "Przydatność różnych podkładów grzejnych i podłoży organicznych w wiosennej uprawie szklarniowej melona" (Acta Agr. Silv., ser. Agr., 18,2,1979). Habilitował się z zakresu ogrodnictwa (1987) tamże, na podstawie pracy: "Wpływ składu mineralnego pożywki i wybranych czynników agrotechnicznych na wzrost i plonowanie pomidora (Lycopersiconesculentum Mill.) w uprawie metodą cienkowarstwowych kultur przepływowych (CKP)" (Zesz. Nauk. AR w Krakowie, ser. Rozprawy, 116,1987). Tytuł naukowy profesora nauk rolniczych otrzymał w 1996 r.

Kariera zawodowa
Przed podjęciem studiów (1967) prowadził rodzinne gospodarstwo rolno-ogrodnicze, kształcąc się w Korespondencyjnym Technikum Ogrodniczym w Tarnowie-Gumniskach. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę na Wydziale Ogrodniczym AR w Krakowie, początkowo jako asystent (1972-1973), a następnie starszy asystent (1973-1977), adiunkt (1977-1989), docent (1989-1996),profesor nadzwyczajny (1996-2004) i profesor zwyczajny (2004). W latach 1992-1996 był kierownikiem Zakładu, a od 1996 r. kierownikiem Katedry Uprawy Roli i Nawożenia Roślin Ogrodniczych na Wydziale Ogrodniczym UR w Krakowie.
W okresie od kwietnia 1994 do marca 1995 r. był zatrudniony w ZPOW Alima-Gerber SA w Rzeszowie na stanowisku doradcy naukowego-konsultanta ds. jakości surowca, zaopatrzenia i współpracy z terenem, równocześnie prowadząc wykłady na Wydziale Ogrodniczym AR w Krakowie i sprawując merytoryczną opiekę nad rozwojem młodej kadry naukowej w Zakładzie Uprawy Roli i Nawożenia Roślin Ogrodniczych.

Staże i praktyki naukowe
Odbył miesięczny staż naukowy w Instytucie Produkcji Ogrodniczej AR w Poznaniu (1974), 4-tygodniowy staż naukowy w Instytucie Marica, Płowdiw, Bułgaria (1975), 6-miesięczny staż naukowy w Long Island Research Laboratory, Cornell University, USA (1980) oraz na przełomie lat 1979/1980 roczny staż w IvyAcres Farm, Calverton, w Stanach Zjednoczonych. W 1987 r. odbył staż w Instytucie Puszkarowa w Sofii, Bułgaria, w 1988 r. w Instytucie Agrofizyki w Leningradzie, a w 1995 r. w Reńskim Uniwersytecie w Niemczech.

Aktywność organizacyjna
W latach 1973-2002 brał czynny udział w pracach wielu komisji wydziałowych. Był członkiem Rektorskiej Komisji ds. Inwestycji i Remontów (1987-1990) oraz Uczelnianej Komisji ds. Hoteli i Mieszkań Służbowych (1991-1993). W latach 2002-2005 pełnił funkcję dziekana Wydziału Ogrodniczego, w latach 2005-2008 oraz 2008-2012 prorektora ds. dydaktycznych i studenckich, a w latach 2012-2016 Rektora Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. W 2016 r. został ponownie wybrany na Rektora w kadencji 2016-2020.
Był członkiem Komisji Nauk Rolniczych i Leśnych PAN, Oddział w Krakowie (1988-1994), członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Nauk Ogrodniczych (1999-2006). Jest członkiem International Society for Horticultural Science, Krakowskiego Towarzystwa Nauk Ogrodniczych, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Ogrodnictwa - NOT (w latach 1982-1986 prezes Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia). W latach 1995-1998 był członkiem Wojewódzkiego Zespołu ds. Restrukturyzacji i Modernizacji Ogrodnictwa w Rzeszowie, który opracował perspektywiczne kierunki rozwoju ogrodnictwa dla regionu południowo-wschodniej Polski. W okresie 1996-2000 był członkiem Wojewódzkiej Społecznej Rady Doradztwa Rolniczego przy ODR w Boguchwale. W latach 1982‒1986 był członkiem Komisji Rolnej Dzielnicowej Rady Narodowej Kraków-Krowodrza. Od 2001 r. jest członkiem Rady Małopolskiego Stowarzyszenia Doradztwa Rolniczego z siedzibą na UR w Krakowie. Jest współzałożycielem Fundacji Uniwersytetu Rolniczego im. H. Kołłątaja w Krakowie i od chwili jej powstania (2006) pełni funkcję zastępcy przewodniczącego Rady Fundacji.

Zainteresowania naukowe
Jego główne zainteresowania naukowe skupiają się na zagadnieniach związanych z technologią uprawy, nawożeniem i żywieniem mineralnym roślin (w tym biofortyfikacją pierwiastków śladowych i ograniczaniem skażenia plonów azotanami, azotynami i metalami ciężkimi) oraz produkcją warzyw o wysokiej wartości odżywczej i biologicznej.

Dorobek naukowy
Jego dorobek naukowy liczy ponad 330 pozycji, w tym m.in.: 132 oryginalne prace twórcze, 1 patent przyznany (następne 3 patenty złożone), 1 wzór użytkowy, 82 prace opublikowane w materiałach konferencyjnych, 18 instrukcji wdrożeniowych.

Działalność dydaktyczna
Był promotorem pięciu rozpraw doktorskich (wszystkie obronione z wyróżnieniem), recenzentem 6 prac doktorskich, 9 rozpraw habilitacyjnych, 4 wniosków na stanowisko profesora i 4 wniosków o tytuł profesora, jednego wniosku o Nagrodę Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, 4 podręczników oraz wielu wniosków o grant i grantów wykonanych, a także publikacji do czasopism naukowych.

Współpraca z praktyką
W całym okresie działalności zawodowej brał aktywny udział w szkoleniach służb agrotechnicznych, nauczycieli zawodu i uczniów szkół zawodowych, a także producentów prowadzących specjalistyczne gospodarstwa ogrodnicze. Jako rzeczoznawca SITO jest autorem wielu ekspertyz w spornych sprawach sądowych i opinii opracowywanych na zlecenie zainteresowanych stron. Był autorem i głównym ekspertem programu PHARE "Integrowany system produkcji warzyw w rejonie rzeszowskim", realizowanego w 1995 r. i obejmującego swym zasięgiem 5 dawnych województw południowo-wschodniej Polski. Był też ekspertem programu PHARE "Modernizacja produkcji sadowniczej i szkółkarskiej regionu Polski południowo-wschodniej", realizowanego w latach 1995-1996. W latach 1993-2005 był konsultantem i doradcą naukowym w zakresie zapewnienia jakości surowca dla przemysłu przetwórczego ZPOW Alima-Geber SA w Rzeszowie, produkującego wyroby dla niemowląt i dzieci. Utrzymuje stałą współpracę z praktyką ogrod¬niczą, m.in. ze Zrzeszeniem Plantatorów Owoców i Warzyw dla Przemysłu w Rzeszowie.

Odznaczenia i wyróżnienia
Wyróżniony został odznaką honorową "Zasłużony dla Rolnictwa" (2011), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2010), nagrodą indywidualną III stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1989), nagrodą indywidualną II stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia organizacyjne (2013, 2014 i 2015), Srebrną Odznaką za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa (1988), Odznaką Honoris Gratia za Zasługi dla Miasta Krakowa (2013) oraz odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (1978) i Złotym Krzyżem Zasługi (2014).
Ponadto otrzymał: Odznakę Zarządu Głównego ZKRP"Za Zasługi dla Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych" (2014), Kordelas Leśnika Polskiego nadany przez Dyrekcję Generalną Lasów Państwowych za szczególne zasługi dla leśnictwa (2012), Złoty Medal "Serce za Serce" Fundacji Prometeusz (2014) oraz odznakę Honorowy Członek Zespołu Sygnalistów Myśliwskich "Hagard" UR w Krakowie (2014).
Otrzymał tytuły: doctora honoris causa Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu Rolniczego (4 XII 2015), doctora honoris causa Słowackiego Uniwersytetu Rolniczego w Nitrze (15 VI 2017), profesora honorowego Uralskiego Narodowego Uniwersytetu Rolniczego w Jekaterynburgu (4 II 2015), nadany przez Ministerstwo Rolnictwa Federacji Rosyjskiej, oraz profesora honorowego Podolskiego Narodowego Uniwersytetu Rolniczego w Kamieńcu Podolskim (1 IX 2015), nadany przez Ministerstwo Oświaty i Nauki Ukrainy, a także honorowego obywatela Gminy Dębno (24 XI 2015), nadany przez Radę Gminy Dębno.

Zainteresowania
Jest bibliofilem i posiadaczem biblioteki liczącej ponad 6 tys. pozycji. Jego pasją jest historia oraz podróże i zwiedzanie, szczególnie obiektów historycznych i przyrodniczych.

Ważniejsze pubikacje
Do najważniejszych publikacji należy zaliczyć:

  • „Spring cabbage yield and quality as related to nitrogen fertilizer type and method of fertilizer application”, Acta Hort., 506, 1999,
  • „Changes of nitrate and cadmium content in carrots as related to soil and climatic factors”, Folia Hort., 11/2, 1999,
  • „The effect of form and placement of N on yield and nitrate content of white cabbage”, Acta Hort., 563, 2001,
  • „Effect of various nitrogen fertilisation and foliar nutrition regimes on carrot (Daucuscarota L.) yield”, J. Hort. Sci. Biotech., 83(4), 2008, 427-434,
  • „The effect of various nitrogen fertilization and foliar nutrition regimes on the concentrations of nitrates, ammonium ions, dry matter and N-total in carrot (Daucuscarota L.) roots”, Sci. Hort., 119 (3), 2009, 219-231, DOI:10.1016/j.scienta.2008.07.030,
  • „The effect of various nitrogen fertilization and foliar nutrition regimes on the concentrations of sugars, carotenoids and phenolic compounds in carrot (Daucuscarota L.)”, Sci. Hort., 120 (3), 2009, 315–324, DOI: 0.1016/j.scienta.2008.11.029,
  • „Effect of foliar application of urea, molybdenum, benzyladenine, sucrose and salicylic acid on yield, nitrogen metabolism of radish plants and quality of edible roots”, J. Plant Nutrition, 35 (8), 2012, 1113‒1129. DOI: 10.1080/01904167.2012.67612,
  • „Quality of fresh and stored carrots depending on iodine and nitrogen fertilization”, Food Chem., 159, 2014, 316-322, http://dx.doi.org/10.1016/j.foodchem.2014.03.024.

Ponadto jest autorem książki „Nawożenie warzyw polowych”, Wyd. Plantpress, Kraków 2000 (wznowienia 2006 i 2014) i współautorem podręczników:

  • „Uprawa kapusty białej, czerwonej i włoskiej”, Wyd. Plantpress, Kraków 2004,
  • „Uprawa warzyw w polu”, Wyd. SGGW, Warszawa 1994,
  • „Uprawa warzyw metodą integrowaną”, Małopolskie Stowarzyszenie Doradztwa Rolniczego, AR w Krakowie, Kraków 1995,
  • „Uprawa warzyw pod osłonami”, PWRiL, Warszawa 1998,
  • „Uprawa marchwi”, Wyd. Plantpress, Kraków 2000,

oraz skryptu „Przewodnik do ćwiczeń z uprawy roli i nawożenia roślin ogrodniczych”, Wyd. AR w Krakowie 1994.